Pojavili su se novi izveštaji da Sjedinjene Američke Države nastavljaju povlačenje svojih snaga iz Iraka nakon višenedeljnih sukoba sa Iranom i sve učestalijih iranskih raketnih i napada dronovima na američke baze, posebno u Jordanu i Kuvajtu.
Regionalni medij Al Monitor navodi da je američka vojska počela da povlači svoje poslednje preostale trupe iz baze u blizini aerodroma u Erbilu, u iračkom Kurdistanu. Više dobro obaveštenih izvora potvrdilo je da je proces već u toku.
Pored vojnika, SAD povlače i značajan deo protivvazdušne odbrane, pošto su sistemi Patriot i njihovi radari sve češće bili meta napada.
Prema navodima izvora, mobilni protivvazdušni sistemi Patriot, namenjeni za otkrivanje i obaranje raketa, dronova i drugih vazdušnih pretnji, već su uklonjeni iz vojnog kompleksa, iako nisu objavljeni dodatni detalji.
Povlačenje iz iračkog Kurdistana je počelo prošle nedelje i još traje, jer je potrebno izmestiti veliku količinu teške vojne opreme.
Očekuje se da će raketne baterije biti premeštene na druge lokacije, moguće dalje od Irana i Persijskog zaliva, uključujući Izrael.
Regionalni zvaničnici tvrde da je reč o rutinskom potezu koji je u skladu sa ranijim dogovorom Vašingtona i Bagdada da se sve američke snage povuku iz Iraka do 30. septembra.
Međutim, povlačenje dolazi u trenutku kada Iran i proiranske šiitske milicije nastavljaju napade, posebno na irački Kurdistan, zbog čega se Kurdi osećaju znatno izloženije.
Američko osoblje i objekti u Iraku godinama su bili meta ne samo Irana već i iračkih šiitskih paravojnih grupa, koje su više puta napadale područje oko Erbila.
Iako su sistemi Patriot prvenstveno bili raspoređeni radi zaštite američkih snaga, od njihove zaštite značajno su koristili i Kurdi. Aerodrom u Erbilu gotovo neprekidno je bio meta napada Irana i proiranskih milicija od početka sukoba u februaru, uključujući i napade ove sedmice. Prema izvorima, američki presretači uspešno su zaustavili najmanje 95 odsto tih napada.
Većina iranskih i napada proiranskih milicija bila je usmerena protiv naoružanih iranskih kurdskih opozicionih grupa koje deluju iz iračkog Kurdistana, ali je i američki kompleks u Erbilu više puta bio gađan. Sistemi Patriot imaju operativni domet od približno 100 do 160 kilometara.
Prema ocenama pojedinih analitičara, iranska strategija usmerena je na trajno potiskivanje američkih snaga iz regiona uz istovremeno širenje sukoba, što nazivaju „horizontalnom eskalacijom“.
Jedan autor taj proces opisuje kao „debazifikaciju“, odnosno postepeno primoravanje američkih snaga da napuštaju svoje baze i povlače se sve dalje od Irana.
Za razliku od ranije faze sukoba, kada je Iran istovremeno gađao američke baze širom regiona, sada su napadi počeli na ciljeve najbliže iranskoj obali i postepeno se proširili ka izraelskoj granici. Nakon što je tokom prethodne faze rata ozbiljno oslabio radarsku mrežu koja štiti američke baze, Iran je fokus prebacio na skladišta goriva, hangare za dronove, avione za dopunu gorivom i vojne barake.
Kao odgovor, Sjedinjene Američke Države povlače ljude i opremu sve dalje od Irana, premeštajući ih u baze u Izraelu i Jordanu.
Sever Iraka dugo je važio za jedno od retkih područja u kojem su američke snage mogle da računaju na podršku prijateljski nastrojenih kurdskih grupa. Međutim, i Kurdi su poslednjih meseci pod sve većim pritiskom, posebno nakon navoda da su spremni da podrže eventualni ustanak iranskih Kurda protiv vlasti u Islamskoj Republici Iran.
