Bivši poverljivi CIA dokumenti otkrivaju američke planove da kontrolišu svet manipulisanjem vremenskim prilikama.
Obelodanjeni 2003. godine, dokumenti iz 1965. detaljno opisuju kontroverznu praksu modifikacije vremena – lansiranje raketa ili ispuštanje hemikalija iz aviona kako bi se promenila klima i lokalni olujni sistemi.
Iako dokumenti ne navode tačne hemikalije, jasno pokazuju potrebu za većim finansiranjem programa koji će uskoro biti korišćen kao oružje rata.
Već 1967. finansiranje federalnog programa bilo je četiri puta veće – iste godine kada su SAD počele da prskaju toksine nad Vijetnamom, izazivajući poplave i klizišta.
Na društvenim mrežama pojavila se tvrdnja: “CIA trovala nebo i kontrolisala vreme još od 1965.!”
U 18-straničnom izveštaju nalazi se i pismo američkog predsednika Lindona B. Džonsona koje hvali tajnu operaciju.
Džonson je još 1962. u govoru na Univerzitetu Southwest Texas State nagovestio ambiciju SAD da kontrolišu vreme: “Ko kontroliše vreme, kontroliše svet.”
Samo 18 meseci kasnije, Džonson je postao 36. predsednik SAD i nadgledao dva čuvena projekta za manipulaciju vremenom – Project Stormfury i Project Popeye.
Već 1965. pokrenuti su programi poput Stormfury, koji je ulazio u uragane i sejao smrznuti agens srebrni jodid kako bi oslablio oluje. Njegovo pismo pominje i uragan Betzi na Floridi, koji je udario u Luizijanu kao snažna kategorija 4.
Do 1967. projekat Popeye proširen je tokom Vijetnamskog rata, koristeći veštačku kišu da produži monsunske sezone i oteža snabdevanje neprijatelja.
Američki zvaničnici tvrde da je modifikacija vremena korišćena samo za slabljenje opasnih oluja i izazivanje kiše u sušnim područjima.
Međutim, drugi tvrde da je CIA ovim projektima želela da kontroliše svet – prskanjem hemikalija, blokiranjem sunca i zagađivanjem hrane kako bi ljude činila bolesnima.
Ove tvrdnje fokusiraju se na tzv. “chemtrails” – bele tragove aviona koji se šire sporo i formiraju izmaglicu.
Bivši američki sekretar za zdravlje Robert F. Kenedi mlađi i istraživač Dane Vigdington tvrde da hemijski tragovi sadrže toksine i metale poput aluminijuma, barijuma, stroncijuma pa čak i žive.
Vigdington tvrdi da su avionski rezervoari i posebni mlazni sistemi svake godine izbacivali 40 do 60 miliona tona nanoprašine u atmosferu, uključujući aluminijum, barijum, mangan, grafen i polimere.
Testovi zemlje, uz fotografije specijalizovanih aviona i svedočenja uzbunjivača, pokazuju jasne dokaze da je postojala tajna američka kampanja za upotrebu vremena kao oružja.
Tokom Hladnog rata SAD su čak zasejavale oblake otrovnim jedinjenjem jodida olova da povećaju padavine duž Ho Ši Min staze, izazivajući klizišta i čineći rutu neprohodnom. Jodid olova je otrovan i može izazvati trovanje sa simptomima poput glavobolje, umora, bolova u stomaku, oštećenja nervnog sistema i problema sa bubrezima.
Ovo je novo otkriće koje baca drugačije svetlo na hladnoratovsku borbu SAD za tehnologiju kontrole vremena, još pre nego što su Sovjeti imali slične programe.
