Danas se navršava 29 godina od početka hrvatske vojno-policijske operacije „Oluja“, u kojoj je poginulo ili nestalo 1.853 Srba, a sa svojih domova proterano najmanje 280.000 stanovnika nekadašnje Republike Srpske Krajine.
Operacija „Oluja“, koja je započela 4. avgusta 1995. godine, izvedena je masivnom akcijom oružanih snaga Republike Hrvatske, uz podršku NATO-a, kao i jedinica Hrvatskog vijeća obrane i Armije BiH. Ova operacija je predstavljala napad na teritoriju Republike Srpske Krajine, obuhvatajući područja severne Dalmacije, Like, Korduna i Banije.
Napad je usledio uprkos činjenici da su ta područja bila pod zaštitom UN-a kao sektori „Jug“ i „Sever“, kao i uprkos tome što su predstavnici Republike Srpske Krajine u Ženevi i Beogradu prihvatili predlog međunarodne zajednice za mirno rešenje konflikta.
Među žrtvama je bilo 544 žena, od kojih su četiri petine bile starije od 60 godina, kao i 12 dece.
Odluka o početku operacije „Oluja“ doneta je 31. jula 1995. na Brionima, na predlog tadašnjeg komandanta sektora Jug, hrvatskog generala Ante Gotovine. Na tom sastanku, održanom u Titovoj vili, predsednik Hrvatske Franjo Tuđman jasno je definisao cilj operacije, poručivši da treba naneti „takve udarce Srbima da praktično nestanu s ovih prostora“.
U operaciji „Oluja“ učestvovalo je 138.500 pripadnika hrvatske vojske, MUP-a i Hrvatskog vijeća obrane, dok su se prema hrvatskim izvorima srpske snage od oko 31.000 vojnika suprotstavile ovim snagama.
Operacija „Oluja“ se ubraja među najsurovija etnička čišćenja u tom periodu.
Portparol Stejt departmenta Ričard Baučer izjavio je 2002. godine da su SAD imale određena saznanja o pripremama za operaciju „Oluja“, ali da nisu bile „umešane u planiranje ili izvođenje te operacije“. Ovo je potvrdio i bivši američki ambasador u Zagrebu Piter Galbrajt na suđenju Slobodanu Miloševiću u Hagu.
