Klimatski alarmisti ponašaju se kao da je delimično topljenje arktičkog leda izuzetno neobičan događaj — i da su za to krivi ljudi. Ali stvarnost je potpuno drugačija. Štaviše, ovo nema nikakve veze sa CO₂.
Globalna klima doživljava velike temperaturne fluktuacije još od praistorije, što se — na osnovu CO₂ i temperaturnih pokazatelja — može pripisati mnogim različitim faktorima. Milionima godina postojala je čak i negativna korelacija između nivoa atmosferskog CO₂ i temperaturnih trendova.
Ali ne treba ni ići toliko daleko u prošlost da bi se shvatilo da tragovi gasa nemaju nikakve veze sa arktičkim ledenim pokrivačem. Novoobjavljena studija dokazuje da značajan deo grenlandskog ledenog pokrivača (danas uglavnom debeo preko 500 metara) nije postojao pre otprilike 6000 do 8000 godina.
Studija, objavljena u časopisu Nature Geoscience pod naslovom „Deglacijacija Prudhoe Domea na severozapadnom Grenlandu kao odgovor na holocensko zagrevanje“, pokazuje da Prudhoe Dome, deo grenlandskog ledenog pokrivača površine oko 2500 kvadratnih kilometara, tada nije postojao. Područje koje je sada prekriveno ledom debljine do 600 metara tada je bilo potpuno oslobođeno od leda. I to na severozapadnom Grenlandu, a ne na njegovom južnom vrhu.
New study:
Prudhoe Dome (PD), a 2500 km² section of NW Greenland’s ice sheet (GIS), is today >500 m thick.
~6000-8000 years ago (~260 ppm CO2), PD did not exist. The GIS climate was 3-7°C warmer than today and the ice cap minima was „Arctic-wide“.
Starting ~4000 years ago the… pic.twitter.com/UtWF5dSdLh
— Kenneth Richard (@Kenneth72712993) January 9, 2026
Glavni mehanizam za deglacijaciju Prudhoe Domea bile su procenjene regionalne temperature koje su bile 3 do 7 °C više od današnjih. Smatra se da je ovo zagrevanje i rezultat minimalnog ledenog pokrivača bilo „na nivou celog Arktika“. A koliki je tada bio nivo CO₂ u atmosferi? Prema dostupnim podacima, iznosio je oko 260 ppm.
Prema autorima studije, grenlandski ledeni pokrivač ponovo je počeo da raste i zadebljava se tek pre otprilike 6000 godina, kada se globalna klima ponovo ohladila. Glacijacija je dostigla vrhunac u 19. veku, kada je završilo poslednje „malo ledeno doba“.
Ovo još jednom jasno pokazuje da je globalna klima daleko složenija od jednostavne jednačine „Više CO₂ = više temperature“. Ali klimatski fanatici i propagandisti neto nulte emisije čini se da za to uopšte ne mare.
